باز اکنون > روان بووک > مشخصات، قیمت و خرید کتاب گزینه دوم I اثر شریل سندبرگ
گزینه دوم
گزینه دوم
کد محصول:
تعداد موجودی:۱عدد

گزینه دوم


۱

فرم ورود


چرا کتاب گزینه دوم را بخوانم ؟
کتاب گزینۀ دوم، اثر شریل سندبرگ و آدام گرنت، اثری است که به ما کمک می‌کند توان خودمان را برای رویارویی با مشقت، ایجاد تاب‌آوری و یافتن شادی آن هم بعد از سختی‌های بزرگ زندگی، بالا ببریم. کتاب گزینه‎ی دوم را با ترجمه‌ی روان علیرضا خاکساران بخوانید و در این تجربه‌ی شخصی بی‌نظیر همراه شوید. کتاب گزینه‌ی دوم، اثری خواندنی است که در آن، تلفیقی از دیدگاه‌های شخصی شریل سندبرگ به همراه راهکارهای پیشنهادی آدام گرنت است. گزینه‌ی دوم در حقیقت چیزی فراتر از یک تجربه‌ی شخصی یا یک زندگی‌نامه است، بلکه اثری عجیب و تاثیرگذار است که به انسان‌ها می‌آموزد به میزان تاب‌آوری مانند یک عضله نگاه کنند که فقط نیاز به قوی شدن دارد. راهکارهای این کتاب برای قوی شدن این عضله نوشته شده‌اند.

نویسنده :
شریل سندبرگ و آدام گرنت
انتشارات : انتشارات صابرین
مترجم : علیرضا خاکساران

فهرست مطالب

مشخصات ( کتاب)

نحوه ارسال

پست پیشتاز :
این روش برای تمامی خریداران قابل انتخاب بوده و پس از انتخاب این روش امکان انتخاب نوع پرداخت بصورت ، پرداخت درب منزل پس از تحویل کالا و یا پرداخت آنلاین از طریق درگاه اینترنتی وجود دارد . در روش ارسال پیشتاز ، مرسوله ظرف ۲۴- ۷۲ ساعت کاری در سراسر ایران به خریدار تحویل داده میشود و هزینه ی حدود ۱۳ هزار تومان به فاکتور قیمت محصول اضافه می کند.
پست سفارشی :

این روش برای تمامی خریداران قابل انتخاب بوده و پس از انتخاب این روش امکان انتخاب نوع پرداخت بصورت ، پرداخت درب منزل پس از تحویل کالا و یا پرداخت آنلاین از طریق درگاه اینترنتی وجود دارد .در روش ارسال پست سفارشی ، مرسوله ظرف ۲-۵ روز کاری در سراسر ایران به خریدار تحویل داده میشود و هزینه ی حدود ۸ هزار تومان به فاکتور قیمت محصول اضافه می کند.
ارسال رایگان خریدهای اینترنتی :
این روش برای خریدارانی با سبد خرید ۲۵۰ هزار تومان و بالاتر امکان پذیر بوده و تنها از طریق پرداخت آنلاین از درگاه اینترنتی امن صورت می گیرد . در روش ارسال رایگان ، مرسوله ظرف ۲-۵ روز کاری در سراسر ایران به خریدار تحویل داده می شود و خریدار در زمان دریافت هیچگونه هزینه ای پرداخت نمی کند.

بریده ای از کتاب | گرینه دوم

در عرض چند ماه بعد، متوجه شدم اغلب می‌گویم: «ببخشید». مدام از همه عذرخواهی می‌کردم. از مادرم که زندگی خودش را ول کرده بود تا یک ماه اول کنارم بماند. از دوستانم که تمام کارهایشان را کنار گذاشته بودند تا برای مراسم تدفین حاضر شوند. از مشتری‌هایم که به قرار ملاقات با آن‌ها نرسیده بودم. از همکارانم که وقتی غرق عواطفم می‌شدم، تمرکزم را روی کار از دست می‌دادم. هر جلسه را با این فکر شروع می‌کردم که می‌توانم این کار را بکنم، اما اشکم سرازیر می‌شد و مجبورم می‌کرد شتاب‌زده یک «ببخشید» بگویم و بیرون بروم. این وضعیت از آن نوع بی‌نظمی‌ها نبود که در محیط کاری شرکت‌های درهٔ سیلیکون پذیرفته باشد. بالاخره آدام متقاعدم کرد باید کلمهٔ «ببخشید» را از زبانم بیندازم. استفاده از جملاتی مانند «عذر می‌خوام»، «پشیمونم از اینکه…»، یا هر تلاشی برای عدول از این ممنوعیت را هم قدغن کرد. آدام توضیح داد با سرزنش خودم، بهبودم را عقب می‌اندازم و به این ترتیب، بهبود فرزندانم را هم عقب می‌اندازم. همین باعث شد به خودم بیایم. فهمیدم دکترهای دیو نتوانسته‌اند جلوی مرگش را بگیرند، پس غیرمنطقی است خیال کنم من می‌توانستم جلوی مرگش را بگیرم. من زندگی کسی را مختل نکرده بودم؛ مصیبت باعث اختلال در زندگی آن‌ها شده بود. کسی فکر نمی‌کرد باید به خاطر اینکه گریه‌ام گرفته عذر بخواهم. وقتی سعی کردم «ببخشید» نگویم، فهمیدم مدام زبانم را گاز می‌گیرم و کم‌کم از شر شخصی‌سازی این وضعیت خلاص شدم. وقتی کمتر خودم را سرزنش کردم، متوجه شدم همه‌چیز وحشتناک نیست. پسر و دخترم شب‌ها می‌خوابیدند، کمتر گریه می‌کردند و بیشتر مشغول بازی بودند. ما به مشاورها و درمانگرهای متخصص در زمینهٔ غلبه بر اندوه دسترسی داشتیم. می‌توانستم از عهدهٔ مخارج مراقبت و نگهداری از فرزندانم در خانه بربیایم. خانواده، دوستان و همکاران مهربانی داشتم؛ متعجب بودم که چگونه من و فرزندانم را (گاهی به معنای واقعی این کلمه) به دوش می‌کشیدند. بیشتر از آنچه فکر می‌کردم امکان‌پذیر باشد با آن‌ها صمیمی شدم. بازگشتم به سر کار کمک کرد تا از عهدهٔ عامل فراگیر بودن هم بربیایم. در سنت یهودی‌ها، دورهٔ هفت روزهٔ عزاداری فشرده‌ای وجود دارد که «شیوا» نامیده می‌شود که پس از این دوره، اغلب فعالیت‌های منظم باید از سر گرفته شوند. نصیحت روان‌شناسان کودک و متخصصان غلبه بر اندوه این بود که تا جای ممکن زودتر پسر و دخترم را به روال معمول زندگی‌شان برگردانم. بنابراین ده روز پس از درگذشت دیو،‌ آن‌ها به مدرسه رفتند و من هم به سر کارم برگشتم. اولین روزهای بازگشت به محل کارم در ابهام کامل سپری شد. بیش از هفت سال بود که به‌عنوان مدیر ارشد عملیاتی در فیس‌بوک کار می‌کردم، اما حالا همه چیز به نظر ناشناخته می‌رسید. در اولین جلسهٔ کاری، فکر و ذکرم این بود: اینا دارن دربارهٔ چی حرف می‌زنن و این قضیه اصلاً چه اهمیتی داره؟ سپس ناگهان پای من هم به بحث کشیده شد و یک لحظه (شاید برای نیم ثانیه) یادم رفت. مرگ دیو یادم رفت


باز اکنون
شریل کارا سندبرگ ۲۸ اوت ۱۹۶۹ در واشنگتون دی‌سی متولد شد. او مدیر حوزه فناوری، مدیر ارشد عملیات فیس‌بوک، کنشگر و نویسنده آمریکایی است. او اولین زنی است که در مقام هیئت مدیره‌ی فیس‌بوک فعالیت می‌کند.شریل سندبرگ در دانشگاه هاروارد تحصیل کرده است و برای مدتی به عنوان رئیس ستاد در وزارت خزانه داری آمریکا مشغول به کار شد و پس از آن به گوگل پیوست. سندبرگ در حال حاضر در کالیفرنیا زندگی می‌کند و از سال ۲۰۰۸ تا حالا در فیس‌بوک مشغول به کار است
نظرات و پیشنهادات خود را با ما در میان بگذارید.